Trasy: Droga Królewska

Reprezentacyjna trasa rozpoczynająca się przed murami miasta, prowadząca przez jego centrum, a kończąca się pod Wawelem. Przebywali ją posłowie i dostojnicy obcych państw, goście i wszyscy ci, którzy przyjeżdżali do Krakowa na zamek królewski. Zwana tak od tradycji pokonywania jej również przez polskich królów przybywających na koronację, wracających z wypraw lub przywożonych w celu pochowania ich w Katedrze Wawelskiej.

Barbakan

Barbakan najbardziej wysunięta na północ część fortyfikacji miejskich w Krakowie. Jest to gotycka budowla z siedmioma wieżyczkami. Dawniej był połączony z Bramą Floriańską długą szyją i jego głównym zadaniem była jej obrona. Został wzniesiony w latach 1498-1499 za panowania króla Jana Olbrachta w obawie przed najazdami, zagrażającymi Krakowowi. Według oceny specjalistów w okresie od XV do XVIII wieku był fortecą nie do zdobycia.

Brama Floriańska

Brama Floriańska – średniowieczna brama z basztą, o której źródła pisane wspominają od 1307 roku, stanowi pozostałość po dawnych murach miejskich. Jest jedną z ośmiu krakowskich bram obronnych Przez bramę biegł trakt do Kleparza koło Kościoła św. Floriana, tutaj też zaczynała się Droga Królewska na Wawel. Obecna budowla w swojej najstarszej części pochodzi z przełomu XIII i XIV wieku.

Mury miejskie w Krakowie

Mury miejskie w Krakowie – ciąg murów miejskich wraz z budowlami o charakterze obronnym (m.in. bramami i basztami), otaczający niegdyś obszar całego Krakowa, a którego niewielki odcinek zachowany został do dziś.

Rynek Główny i Sukiennice

Rynek Główny i Sukiennice jeden z największych placów średniowiecznej Europy, centrum życia kulturalnego, religijnego i handlowego Krakowa. Świadek wielu wynarzeń historycznych. Dawne kramy handlowe, dziś miejsce ekskluzywnych sklepów, kawiarni oraz Muzeum Narodowe, w którym znajdują się obrazy polskich malarzy: J. Matejki, J. Malczewskiego, H. Siemiradzkiego i innych.

Kościół Mariacki

Kościół Mariacki – jeden z największych i najważniejszych, po Katedrze Wawelskiej, kościołów Krakowa, od 1962 posiadający tytuł bazyliki mniejszej. Należy do najbardziej znanych zabytków Krakowa i Polski. Jest kościołem gotyckim, budowanym w XIV i XV wieku.

Ołtarz Wita Stwosza w Krakowie

Ołtarz Wita Stwosza w Krakowie – ołtarz Zaśnięcia NMP, zwane również potocznie „Krakowskim Ołtarzem Wita Stwosza” wykonany w latach 1477–1489 przez przybyłego z Norymbergi rzeźbiarza Wita Stwosza.




Wieża Ratuszowa

Wieża ratuszowa – gotycka wieża z XIV wieku znajdująca się na Rynku Głównym w Krakowie, o wysokości 70 m. Ocalała ze zburzonego w 1820 roku ratusza – wówczas głównego gmachu administracyjnego Krakowa. Dawniej znajdowały się w nim Izba Pańska, Izba Ławnicza i w podziemiach więzienie z izbą tortur. W 1524 roku na wieży zamontowano sprowadzony z Norymbergi zegar. U wejścia zachował się gotycki portal z herbem Krakowa i godłem Polski. Na parterze znajduje się zestaw 14 gmerków z 1444 roku, będący europejskim unikatem. W wieży eksponowane są pamiątki dotyczące historii miasta. W podziemiach znajduje się natomiast "Scena pod Ratuszem" krakowskiego Teatru Ludowego.

Kościół Św. Wojciecha

Kościół św. Wojciecha – kościół znajdujący się na Rynku Głównym w Krakowie. Pierwotnie romański, w XVII i XVIII wieku przebudowany w stylu barokowym. Wedle tradycji w tym miejscu miał głosić kazania św. Wojciech, a na pamiątkę tego wydarzenia miał powstać drewniany kościółek. Podczas badań archeologicznych odsłonięto pod obecną budowlą relikty wcześniejszej budowli z przełomu X i XI wieku. Obecna romańska świątynia powstała w 2 połowie XI lub na początku XII wieku. W podziemiach kościoła znajduje się ekspozycja związana z historią Rynku.

Ul. Grodzka

Ul. Grodzka– jedna z najstarszych ulic Krakowa, była fragmentem szlaku handlowego wiodącego z południa na północ. Stanowi część Drogi Królewskiej, którą przejeżdżali królowie polscy udający się na Wawel. Jej nazwa występuje już w dokumentach miejskich z drugiej połowy XIII wieku. Przy ulice znajdują się:

Collegium Iuridicum pochodzi z końca XIV wieku. W 1403 r. budynek został zakupiony przez Uniwersytet Krakowski na pomieszczenie Wydziału Prawa.

Kościół św. św. Piotra i Pawła – został wzniesiony jako pierwszy w Krakowie obiekt architektury barokowej. Budowę kościoła rozpoczęto w 1596 r. dla przybyłego do Krakowa zakonu jezuitów, ale dopiero budowniczy króla Zygmunta III Wazy, Jan Trevano z Lombardii, w latach 1605 – 1619 doprowadził ostatecznie budowę kościoła do końca. Plan kościoła i fasady wzorowane są na wczesnobarokowych jezuickich kościołach rzymskich Il Gesú Vignoli i Sant´Andrea della Valle Maderny.

Kościół św. Andrzeja sąsiadujący z jezuicką świątynią, fundował najprawdopodobniej ok.1086 r. książę Władysław Herman i jego żona Judyta, jako votum z okazji narodzin syna Bolesława. Wnętrze świątyni zostało w epoce baroku ozdobione stiukami wykonanymi przez Baltazara Fontanę. W skarbcu kościelnym znajdują się gotyckie, jedne z najstarszych w Europie, figury jasełkowe. W 1316 r. przy kościele wzniesiono budynki klasztorne dla zakonu klarysek. W 1241 r. w kościele św. Andrzeja schronili się mieszkańcy Okołu i przetrwali oblężenie podczas najazdu tatarskiego.

Ul. Kanonicza

Ul. Kanonicza– ulica osady Okół, przyłączona do Krakowa w 1401 roku; znajdowały się tutaj domy kanoników katedralnych, a do dziś zachowało się wiele renesansowych i barokowych kamienic z ozdobnymi portalami. Jedna z najbardziej urokliwych uliczek Krakowa.